GEDICHT
"Venlo for all, That’s what I call" 2008

 

“Bouwen aan een stad met een inclusieve samenleving”


| gedicht |

 

“Bouwen aan een stad met een inclusieve samenleving”

 

 

Venlo for all,

That’s what I call

 

In ons land wordt een stad herbouwd

Waarbinnen niemand wordt geweerd

In ons land wordt een stad herbouwd

Waar ieders  talenten worden gewaardeerd.

 

Jarenlang werd ik als gehandicapt bestempeld en dus verzwegen;

ik zoek de leefomgeving die dit etiket van mijn voorhoofd kan vegen

Want ik wil mens zijn als ieder ander mens

Wat zegt u; heeft iedereen een dergelijke wens?

 

Ik kreeg bij mijn geboorte een extra etiket.

Op mijn akte werd tussen haakjes “gehandicapt” gezet.

Door mijn te korte benen

En mijn soms verwarde genen.

 

Stond ik Jarenlang te boek als zielig en niet te benijden.

Net zo lang trek ik nu al tegen het woord gehandicapt ten strijde,

want wist je dat dit woord door anderen is bedacht,

waarmee hele volksstammen eeuwen zijn verkracht.

 

Er is niets erger in het leven

dan niet beloond te worden in je streven

om gewoon erbij te horen,

omdat je met beperkingen bent geboren.

 

Ook al heb ik een of ander aangetast gen,

mijn sterkste kant is dat ik iemand ben,

waarmee jij in mijn stad mag wonen.

Waar iedereen aan iedereen zijn kunnen kan tonen.  

 

 

En als ik het dan soms even niet red,

word ik, in de stad waarin ik mag wonen, 

niet meteen buiten gezet,

maar zal iemand als vanzelf zijn steun voor mij betonen.

 

Hij weet als geen ander op een moment als dit

hoeveel  goeie genen ik bezit,

waarmee ik iets kan betekenen voor mensen om me heen

die mij nauwelijks zagen staan voorheen

 

 

Venlo wordt als stad herbouwd

waarbij iedereen nodig is.

Venlo wordt als stad herbouwd

waar geen Venlonaar kan worden gemist

 

 

Venlo for all

That’s what I call

 

©Nic Arets 2008



terug