|
“Bouwen aan een stad met een inclusieve samenleving” |
|
gedicht |
|
|
“Bouwen aan een stad met een inclusieve samenleving”
Venlo for all, That’s what I call
In ons land wordt een stad herbouwd Waarbinnen niemand wordt geweerd In ons land wordt een stad herbouwd Waar ieders talenten worden gewaardeerd.
Jarenlang werd ik als gehandicapt bestempeld en dus verzwegen; ik zoek de leefomgeving die dit etiket van mijn voorhoofd kan vegen Want ik wil mens zijn als ieder ander mens Wat zegt u; heeft iedereen een dergelijke wens?
Ik kreeg bij mijn geboorte een extra etiket. Op mijn akte werd tussen haakjes “gehandicapt” gezet. Door mijn te korte benen En mijn soms verwarde genen.
Stond ik Jarenlang te boek als zielig en niet te benijden. Net zo lang trek ik nu al tegen het woord gehandicapt ten strijde, want wist je dat dit woord door anderen is bedacht, waarmee hele volksstammen eeuwen zijn verkracht.
Er is niets erger in het leven dan niet beloond te worden in je streven om gewoon erbij te horen, omdat je met beperkingen bent geboren.
Ook al heb ik een of ander aangetast gen, mijn sterkste kant is dat ik iemand ben, waarmee jij in mijn stad mag wonen. Waar iedereen aan iedereen zijn kunnen kan tonen.
En als ik het dan soms even niet red, word ik, in de stad waarin ik mag wonen, niet meteen buiten gezet, maar zal iemand als vanzelf zijn steun voor mij betonen.
Hij weet als geen ander op een moment als dit hoeveel goeie genen ik bezit, waarmee ik iets kan betekenen voor mensen om me heen die mij nauwelijks zagen staan voorheen
Venlo wordt als stad herbouwd waarbij iedereen nodig is. Venlo wordt als stad herbouwd waar geen Venlonaar kan worden gemist
Venlo for all That’s what I call
©Nic Arets 2008
|
|